opdr 3:

bespreking les 18 mrt
- lezen:
The Internet of Things, 2008
Forward: A Tale of Two Cities, Sean Dodson
http://www.networkcultures.org/_uploads/notebook2_theinternetofthings.pdf

- vat de kernpunten samen en publiceer op je blog

Het gaat hier over twee steden in de toekomst, tien jaar geleden bedacht door David Brin.
In die twee steden is er d.m.v. kleine camera's, verstopt in elk hoekje en op elke lantaarnpaal, zicht op alles wat er gebeurt.
Verder gaan ze compleet anders om met al die informatie. In de ene stad, de city of control, worden de camera's gebruikt om iedereen in de gaten te houden. De regering en de politie en misschien ook rijke mensen hebben toegang tot die informatie, terwijl dat voor de normale mensen op straat niet zo is. In de andere stad, de city of trust, is die informatie voor iedereen toegankelijk. Hij kan gebruikt worden om je portemonnee terug te vinden als je die op straat bent verloren. Nu we tien jaar verder zijn weten we dat camera's niet zullen leiden tot zulke steden, maaar ubiquitous computing waarschijnlijk wel.
De vraag was welke stad je liever zou hebben, de city of control of de city of trust. De laatste matuurlijk, als we zouden kunnen kiezen. Maar dit kan waarschijnlijk niet. Het een komt niet zonder het ander.

opdr 2:

bespreking les 11 mrt

1. gelezen:
intro Everyware The dawning age of ubiquitous computing, Adam Greenfield
http://www.studies-observations.com/everyware/samples/everyware_intro.pdf

2. Wat is pervasive advertising?
http://www.pervasiveadvertising.org/

Pervasive advertising:
Pervasive advertising is zowel digitaal als fysiek. Het maakt gebruik van persoonlijke informatie (die via technologie, die van bijvoorbeeld het internet, sociale netwerken, profielen enzovoort, verzamelt wordt) om de aandacht van de voorbijganger te vangen. Ik denk dat hier een grote toekomst in zit. Er zit natuurlijk de privacy keerzijde aan, maar toch is het veel fijner om geconfronteerd te worden met reclame die jou aanspreekt, die inspeelt op jouw interesses, dan kapot gespamd te worden met dingen die je niet wilt zien.

Wat is ubicomp?
Informatie technologie die zo opgaat in alledaagse objecten en activiteiten dat de gebruiker het niet meer in de gaten heeft. De meest natuurlijke manier van het gebruiken van techniek. Voorbeelden zijn de Albert Heijn bonuskaart, gebruik van RFID-chips en de OV-chipkaart.

De relatie met ubicomp:
Ubiquitous computing en pervasive advertising heeft als overeenkomst dat het bij beide zo in ons dagelijks leven wordt opgenomen dat het ‘gewoon’ voor ons wordt. De hele interface valt weg en het valt niet eens meer op dat er met je gespeeld wordt.

Voor- en nadelen:
Voordeel is dat de klant zich meer aangesproken voelt omdat het persoonlijker is. Zo kan de consument zich belangrijker voelen of hij heeft het niet door en vindt het alleen fijn dat de dingen die hij leuk vindt hun weg naar hem vinden. Het nadeel is dat dit ook een irritatie kan opleveren. De consument vindt het te persoonlijk en voelt zich hierdoor misschien aangevallen. We vinden privacy belangrijk en proberen in sommige gevallen anoniem te blijven. (Dan maar meer betalen voor een anonieme OV-chipkaart)

opdracht 1:

bespreking 18 februari

The Computer for the 21st Century

De meest diepgaande technologieën zijn de technologieën die verdwijnen. Ze gaan zo in het leven van alledag op dat je ze niet meer opmerkt. De computers die we nu gebruiken doen dat nog helemaal niet en zullen dat in deze vorm ook nooit kunnen. Er moet anders met computers omgegaan worden in de toekomst. Dat is een fundamenteel gevolg, niet van technologie, maar van de psyche van de mens. Nu passen mensen zich nog aan aan de technologie, je gaat er voor zitten als je een computer gebruikt. Het is de bedoeling dat dat omgedraaid wordt en de technologie aangepast is op de mensen die het gebruiken. Ubiquitous computing haalt de computer uit het kastje onder je bureau vandaan en verplaatst hem naar je omgeving. Een computer technologie die opgaat in de omgeving waarin hij staat is Virtual Reality. Dit is iets heel anders dan Ubiquitous computing omdat het werelden simuleert in plaats van dat het onze echte wereld beter maakt. Wat er nodig is om ubiquitous computing echt te maken: goedkope, kleine, low-power computers, een netwerk dat hen allemaal samenbrengt, en software voor de ubiquitous computing. Ubiquitous computing vormt geen drempel voor persoonlijke interacties. Ze brengen groepen juist dichter bij elkaar, door de transparante bruggen, die ze vormen tussen verschillende locaties en tijden. Ze voorkomen een overmaat aan informatie. De computers die opgaan in onze omgeving zullen het gebruik van computers natuurlijker maken. Als er zo onbewust omgegaan wordt met de technologie en mensen overal zomaar informatie uitwisselen zonder dat ze het doorhebben, kan de privacy aangetast worden zonder dat iemand het doorheeft. Je kan ook het gevoel krijgen dat je ingesloten wordt door de computers, omdat je nergens heen kan zonder je pasje ergens langs te halen. (zoals nu al is met de ov-chipkaart) En stel dat er een storing is en alle techniek opeens wegvalt. In een wereld doorspekt met Ubiquitous computing valt er dan niet meer te leven.